…. “None of us is as smart as all of us  schreef Warren Bennis in 1997. …..”the problems we face are too complex to be solved by any one person or any one discipline. Our only chance is to bring people together from a variety of backgrounds and disciplines who can refract a problem through the prism of complementary minds allied in common purpose.” …..

In het licht hiervan is het niet vreemd dat “online citizens” er voor kiezen om kennis ook bij anderen te zoeken, want het vergroot de kans dat je zelf zinvolle input krijgt of aan goede nieuwe ideeën wordt geholpen waarmee je sier kunt maken. Hetzelfde geldt voor delen van de eigen kennis, van de feedback van anderen wordt je wijzer. Een blog schrijven, bijdragen aan een Wiki, anderen attenderen op nieuwe inzichten is leuker dan zaken voor jezelf te houden. Ergens aan bijdragen appelleert aan een verantwoordelijkheidsgevoel en het werkt verbindend. Wat is er meer strelend voor je ego dan om hulp gevraagd te worden.

Soms is vernieuwen ook een kwestie van luisteren naar elkaar, is de stelling van Barbara Corcoran.

Samen werken de nieuwe maatstaf

Ik herinner nog even aan een van mijn vorige blogs waarin ik refereerde aan John Chambers de CEO van Cisco: ……… Er vind een aardverschuiving plaats van “command & control” naar daadwerkelijk samen werken en teamwork……. In de besluitvorming geldt het model van samenwerking, maar in de uitvoering is sprake van een “ouderwets strakke executie. Als het besluit is genomen, dan komt het op excellente executie aan. Dan is er geen keuze, geen vrijblijvendheid!……………..

Voor de 2.0 medewerkers is samen werken vanzelfsprekend concludeert IBM. Niet wat je kent, maar wie je kent en hoe je deelgenoot kunt worden van de expertise van de “anderen”, daar draait het om.

De klassieke mindset ‘kennis is macht’ staat behoorlijk onder druk, omdat in een samenleving met “informatie(ver)werkers” andere principes gelden.

Dat neemt niet weg dat specialisten ook nodig zijn. Werken met kennis van zaken is vaak efficiënter en is bovendien van belang bij het overbrengen van expertise op anderen. John Chambers van Cisco wijst er op dat in deze tijd “operational excellence” nog steeds zeer belangrijk is.

Het is alleen de vraag wat in een moderne setting efficiënt is en wat er verstaan wordt onder operational excellence? Het gaat er om alle antwoorden te kunnen blijven geven, in continu veranderende omstandigheden, in een concurrerende wereld, waarin maatwerk steeds meer aan de orde is, waarin duurzaamheid aantoonbaar moet zijn, waarin talent schaars is etc. etc. Het is twijfelachtig of je dat alleen met de “eigen specialisten” zal lukken. Je zult moeten samenwerken.

Alexander Crépin