De traditionele manier van werken heeft zoals in eerdere blogs gesteld nog veel kenmerken van het werken aan de lopende band. Iedereen heeft zijn plaats, taken en verantwoordelijkheden en voert zijn werk op gezette tijden uit: meestal tussen 9 en 5 of in ploegendienst. Het type repeterend werk dat hieraan gelieerd is, wordt steeds meer geautomatiseerd, geoptimaliseerd of uitbesteed aan specialisten.

Er komen steeds meer rollen die niet meer aansluiten op de denkbeelden uit het industriële tijdperk. Het nieuwe werken heeft veel meer een projectmatig, ad hoc karakter en verlangt multi-tasking en multi-disciplinaire kwaliteiten. Veelal is men bezig informatie in te winnen, vast te leggen, te analyseren, te bundelen, te ordenen, op te slaan, te ontsluiten of uit te wisselen: schriftelijk of mondeling. Dit type werk is complexer en vereist naast samenwerking en afstemming, analytisch en creatief denkwerk. Dat verlangt ruimte en eigen verantwoordelijkheid om effectief te kunnen opereren. Deze commercial van IBM brengt de moderne informatie(ver)werker in beeld.

 Wat is tegenwoordig  werk?

Wanneer we spreken over “het nieuwe werken”, is het van belang een idee te hebben van wat werken eigenlijk is?  Als je achter je bureau zit en rapportages verstuurt en antwoorden typt op e-mails van je manager, ben je dan “aan het werk”? Als je in een café een kop koffie drinkt met een collega, of je leest op een mooie plek een boek dat direct gerelateerd is met je werkzaamheden, “verspil je dan je tijd”. Als je, zoals ik een blog schrijft over verandering, is dat dan hobby of een investering in mijn “professionele ontwikkeling”? Vanuit de efficiëncy (Tayloristische) optiek is er een beperkte kijk op zaken. Werk bestaat uit smal geformuleerde en zich herhalende activiteiten. In de “oude manier van werken” is leren te veel gericht op de korte termijn en te weinig gericht op permanente ontwikkeling.                                         

In het industriële tijdperk was werk een vaste plek waar je “aan het werk” was. Als gevolg hiervan wordt tot heden ten dage werktijd nog steeds geassocieerd met een fysieke ruimte waar je op vaste tijden werkte.

In het informatietijdperk is werk is niet langer een plek, het is veeleer een state of mind!  Hoe we onze tijd besteden, weerspiegelt wie we zijn en wat we ambiëren! We zien bij de jongere generatie al een verschuiving plaatsvinden. Waarom bestaat er nog steeds zoiets als een 8-urige “werkdag”? Zeker door het verweven raken van werk en privé, is het belangrijk dat men zich een beeld vormt omtrent “wat werk en werken is”.

 In het industriële tijdperk was werk een vaste plek waar je “aan het werk” was. Als gevolg hiervan wordt tot heden ten dage werktijd nog steeds geassocieerd met een fysieke ruimte waar je op vaste tijden werkte. In het informatietijdperk is werk is niet langer een plek, het is veeleer een state of mind!  Hoe we onze tijd besteden, weerspiegelt wie we zijn en wat we ambiëren! We zien bij de jongere generatie al een verschuiving plaatsvinden. Waarom bestaat er nog steeds zoiets als een 8-urige “werkdag”? Zeker door het verweven raken van werk en privé, is het belangrijk dat men zich een beeld vormt omtrent “wat werk en werken is”.

 Typeringen van “werkers”

Binnen TNO is een model ontwikkeld dat kan helpen om meer inzicht te krijgen in de wijze waarop werk inhoud wordt gegeven. Dit gebeurt aan de hand van vijf typeringen:

- Kenniswerker, werkt overal, weinig op kantoor, op afstand samenwerken, netwerken.

- Vaste werkplek werker, altijd daar, men weet hem te vinden en komen naar hem toe.

- Werkt op kantoor in een team en af en toe thuis.

- Veel onderweg, geen prater of papierschuiver, doet gewoon z’n werk.

- Iemand die kan doen en laten wat hij zelf wil, regelt het ook zelf.

Identificeren van deze types is een ding. Het gaat er vervolgens om er consequenties aan te verbinden. Wat betekent deze diversiteit aan types? Wat betekent dat voor stijl van leiding geven, voor beloning, voor retentie? Het mag duidelijk zijn: ook hier zijn geen panklare antwoorden. Het is maatwerk, passend bij de ambities en kwaliteiten van de betrokkenen.

Idealiter krijgen al deze type medewerkers een plek binnen de organisatie, waar zij optimaal kunnen participeren en bijdragen aan het succes van de organisatie.