Naar mijn overtuiging verlangt de transitie naar wat wellicht het “mondiale informatie tijdperk” genoemd zou kunnen worden, aansturing van organisaties vanuit een andere “mindset”. Dat betekent nogal wat, immers dan moet de “oude” losgelaten worden. De vertrouwde manieren om vraagstukken te benaderen en aan te pakken bieden geen zekerheid meer. Loslaten van vertrouwde mechanismen is een proces dat veel reflectie en vertrouwen verlangt. Dat zijn zaken die zeker in tijden van crisis onder druk staan.

In mijn eigen gedachtespinsels voorzie ik een ontwikkeling die binnen organisaties evolutionair tot ontwikkeling zal komen. Men begint stapsgewijs, men start een proeftuin, men gaat eens kijken hoe anderen het doen, men gaat samen wat oppakken etc. etc.

Ik voorzie dat deze evolutionaire aanpak uiteindelijk, retrospectief, tot een revolutie zal leiden, tot manieren van organiseren, van verbinden, van vernieuwen, die fundamenteel anders zal zijn dan de inzichten die we in het industriële tijdperk ontwikkeld hebben.

De wereld is inmiddels zo complex geworden en snelheid van handelen is zo belangrijk dat het schier onmogelijk is om de zaken vanuit een in control perspectief te benaderen. Dat zal even wennen zijn in allerlei geledingen in de samenleving. Uiteindelijk wanneer we met elkaar een modus weten te vinden die recht doet aan ieders basis behoeften en talenten, dan zie ik de ontwikkelingen met veel genoegen tegemoet. Handen uit de mouwen en aan de slag.

Alexander Crépin