De wereld in verandering

Onze wereld wordt snel kleiner. Alles heeft met alles te maken en dat maakt het er niet eenvoudiger op. Eisen aan mens en organisatie worden steeds verder opgeschroefd. Bedrijfsprocessen worden complexer. Het aantal producten, diensten en varianten neemt toe. De productlevenscycli worden korter. Het rendement van productiemiddelen en medewerkers moet steeds verder omhoog. Meer flexibiliteit, de kosten omlaag en het moet allemaal sneller. Ondertussen nemen de kwaliteitseisen toe en komen er ook meer eisen met het oog op milieu/duurzaamheid, welzijn, talent retentie en ontwikkeling, veiligheid, stakeholder belangenbehartiging. ICT oplossingen rukken verder op, activiteiten worden uitbesteed, er zijn allianties met derden. Er is een grote druk om te blijven vernieuwen, staal staan betekent achteruit gaan en uiteindelijk er uit gaan.

Doorgaan ondanks verandermoeheid

Er is her en der verandermoeheid, “kunnen we nu niet gewoon even aan het werk”. Toch moeten er steeds weer antwoorden komen op nieuwe uitdagingen. “De krediet crisis” toont dit aan. Oplossingen die recht doen aan een duurzame mondiale samenleving, waarin ieder de kans heeft naar zijn mogelijkheden een bijdrage te leveren.

In deze voorstelling van zaken is aanpassen, meebewegen, veranderen eerder regel dan uitzondering. In de woorden van Alvin Toffler: “Change is not merely necessary to life, it is life”

Externe ontwikkelingen nu een keerpunt?

11 november 2008 besteedde het TV programma Nova uitgebreid aandacht aan de huidige ontwikkelingen op de internationale kapitaalmarkt. Een keur van insiders trachtte de kijker inzicht te geven in hoe het zo gekomen is en wat er ons te wachten staat. De rode draad was naar mijn idee dat het niet meer zal worden zoals het is geweest. Dat was en is op zich geen nieuws. Interessanter is de vraag of wij nu op een keerpunt staan, of we in een transitiefase zitten. Gaan er fundamentele verschuivingen plaatsvinden? Wat betekent dit voor ons?

Steeds vaker is te lezen en te horen dat we daadwerkelijk op een keerpunt staan.

Als dat zo is, dan betekent dit dat we in actie moeten komen! Het heeft dan weinig zin om nog langer vast te houden aan inzichten uit de vorige eeuw, niet conservatief gaan tegenstribbelen en geen ja-maar-gedrag vertonen en daarbij verontschuldigend naar anderen wijzen. Ook in een veranderende wereld begint de toekomst bij jezelf! Dat heeft ook consequenties voor HR. HR zal in de komende jaren een antwoord moeten geven op de veranderingen die de wereld waarin wij werken een ander gezicht zullen geven.

“Als de samenleving verandert, moet je niet domweg vasthouden aan wat je gewend was”, schreef Desiderius Erasmus ooit. Hij verwoordt hiermee heel kernachtig de onderliggende boodschap aan de (HR) lezers van de komende blogs.

Alexander Crépin

Gepassioneerd HR gesprekspartner en interim manager